Katechesis

Switch to desktop Register Login

Młodzi poeci (17)

Święty Franciszek to był nasz brat Wszyscy go kochali i szanowali Rozmawiał ze zwierzętami Kochał przyrodę i wszystkich ludzi Święty Franciszek to nasz bliźni Bliźni to znaczy brat Brzydził się bogactwem A szczycił biedą Głosił Słowo Boże do wszystkich ludzi. Sylwia Hyc, kl. IIB
poniedziałek, 25 listopad 2013 20:37
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Amatorskie wiersze jak sama pisze autorka tych dwóch, krótkich tekstów. Zostały przesłane na kontakt naszej strony www.katechesis.pl Zachęcam do przeczytania i refleksji na ich temat. Autorkę zachęcamy do dalszych poszukiwań i pisania. MODLITWA Wiem, że patrzysz na mnie swym łaskawym wzrokiem Do Twych świętych nóg pokornie się chylę Czy widzisz Panie moje wyciągnięte dłonie ? Sercem i dobrocią, o Panie uciekam na Twe rajskie łąki Jak kwiat zwraca się do słońca, Tak ja Panie zwracam się do Ciebie. (J)     BEZ TYTUŁU Żyj byś nie pojął, gdy będzie za późno Że bieg po szczęście biegiem jest na próżno. Szczęśliwy, komu nadzieja nie gaśnie. (J)
piątek, 08 marzec 2013 23:48
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Miłość piękna jest jak róża, czaruje swymi słowami. W głowie myśli wielka burzy bo czaruje cię swymi mowami. Eros czasem się pomyli, źle swą strzałę do serc wbije wtedy pięknym głosem Wili, w sercu twoim miłość zabije. Smutki niech z ciebie wylecą, wesołe dni z nieba zlecą. Nowa miłość w tobie gości, Niech twoje serce nie pości. Złą miłość przekaż Setowi, niech nad swym czynem się głowi.    /Maksymilian Korczyk/                            01.03.2010
poniedziałek, 23 styczeń 2012 09:37
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Miłość jest od Boga wielkim darem, zachwyca każdego z nas jej czarem. Przy swej miłości jest nam jak w raju, widzimy wszystkie barwy jak w maju. Miłości smak jest dla wszystkich ludzi. Umysł młodemu wciąż stary brudzi, że jest pełno krótkiej miłości wśród nas. Szczęśliwych i nieszczęśliwych jest cały las. Miłość zaprowadza nas na swój ślub. Ona trwa ciągle, nawet po sam grób. Nie ma w niej kłamstw i żadnej zdrady, bo są w niej wpisane boskie zasady. Teraz coraz mniej jej widzę w świecie. Zdradami wciąż więcej małżeństw drzecie. Kariera jest ważniejsza od miłości, my ją tylko zapraszamy w gości. Nie duśmy miłości pożądaniem, bo ono nie jest powszednim daniem. Kariery moc szybko traci swój czar, Miłość - to największy na świecie dar!   /Maksymilian Korczyk kl. III C/ 04.02.2010
poniedziałek, 23 styczeń 2012 09:36
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Serca ludzi kochają morze  za jego szum i piękno  Słońce gdy zachodzi nadaje mu  barwy pomarańczy  które się mienią na tle turkusowych fal  Gdy wchodzisz na plażę słyszysz  śpiew syreny  delikatne nutki szumiące w koło  uspokajają nas  i w pamięci zostające na stałe  Kolor morza ciągle się zmienia  w czasie dnia kąpie zielenie   Pod wieczór chowa za siebie słońce  a nocą gdy śpimy  księżyc i gwiazdy  przeglądają się w jego łagodnej tafli  Morze wiąże nas z sobą  swym pięknem  Bo gdy ktoś się w nim raz zakocha to  w swych myślach  zawsze do niego wraca       /Maksymilian Korczyk kl. III C/ 30.01.2010
poniedziałek, 23 styczeń 2012 09:35
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Papieros przyszedł do zmęczonego człowieka Pyta,, Chcesz mnie” człowiek z odpowiedzią nie zwleka Bierze papieros, łamie i do kosza wrzuca Mówi ,,Moda najważniejsza i oszczędzisz płuca”  /Maksymilian Korczyk kl. III C/ 30.01.2010
poniedziałek, 23 styczeń 2012 09:33
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Jesteś droga Lilio dla mnie kwiatów królową.  Nie można opisać cię żadną znaną mową.  Twój zapach i wygląd mnie co dzień urzekają,  gdy pięknie kwitniesz twe płatki mi szczęścia dają.  Na wysokiej łodyżce masz swe piękne płatki,  takiej bieli jak ty nie mają inne kwiatki.  Zieleń twoich liści nam oczy uspokaja.  Lilio twoja piękność wszystkich ludzi upaja.  Bardzo subtelną, miłą woń masz lilio biała.  Bóg ci ją dał, byś nas wszystkich uszczęśliwiała.  Twój zapach przypomina inne ładne kwiaty.  Żaden kwiat niema tak dobrze dobrane szaty!  Kwitniesz biała lilio tylko przez czas krótki,  wtedy odchodzą od ludzi wszystkie ich smutki.  Niebo i słońce się do ciebie uśmiechają.  Wszyscy smutni ludzie ciebie przy sobie mają. /Maksymilian Korczyk kl. III C Gimnazjum/ 13.01.2010
poniedziałek, 23 styczeń 2012 10:31
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Odszedł od nas jeden z nas   Często nasze życie ludzkie, jest jakby życie rośliny. I choć pączkiem Łaska Boża, to owocem nasze czyny. Bóg dopuszcza złe i dobre, bo szanuje naszą wolność. Nam zaś często się wydaje, że na dobro czasu jest dość. I żyjemy jak popadnie, bez wysiłku i bezmyślnie. Teraz trudno sens uchwycić, kiedy w chwili wszystko pryśnie. Wiemy z pączka kwiat wyrasta i dojrzewa piękny owoc Czasem Bóg ma swoje plany i pokazuje Swoją moc. Jak zrozumieć gdy Bóg przerwie, nasze myśli, czyny, plany W naszym młodym wieku jest STOP!? Czas dany jest już zabrany???  Na 100% pomyśl bracie, że to dla nas znak przestrogi Że owoc nie musi dojrzeć, opadnie, znacząc kres drogi. I stajemy u bram Stwórcy, z tym co już zgromadziliśmy: Dobro które mamy w dłoni, radość, że przebaczyliśmy.  Niech śmierć Ryśka wciąż dzień po dniu, uczy i kieruje jak żyć Jak w życiu stawiać na Boga, że w Bogu moc, by lepszym być.   / Kinga Węgrzyn kl. II a, wiersz napisałam po śmierci kolegi z gimnazjum śp. Ryśka/ 13.12.2009 1. ala  |  13.12.2009 wiersze mi się bardzo podobają pełne reflekc i zadumy pozdrawiam 2. Klaudia  |  15.12.2009 Piękne wiersze. Fajnie, że ktoś…
poniedziałek, 23 styczeń 2012 09:27
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Czas już się skończył  Tak  na krótko mu dałeś ziemskie życie, Boże Już naprawić w tym życiu, nic zdołać nie może. Nie uczyni nic złego, dobra nie pomnoży Nie uśmiechnie się miło i drzwi nie otworzy. My już dziś mnóżmy dobro, my jego koledzy On odszedł już na zawsze, doświadcza innej wiedzy. Ofiarujmy to dobro, za spokój duszy jego i żyjmy jakbyśmy dziś, mieli dołączyć do niego. Niech pamięć o nim woła, że czas mamy dany Lecz też nadejdzie chwila i będzie nam zabrany. Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie A nasza pamięć o nim niechaj nie ustanie. /Wiersz napisałam po tragicznej śmierci naszego kolegi z gimnazjum Ryśka. Kinga Węgrzyn kl. IIa/
poniedziałek, 23 styczeń 2012 09:26
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0
Jadwiga jest największą polski królową. Za Jagiełłę wyszła dzięki radców namową, zrobiła to dla chrystianizacji Litwy oraz dla uniknięcia polsko krzyżackiej bitwy. Jak anioł w myślach latała nad polki obszarem, aby ostrzec naród przed niecnym diabelskich krzyżaków zamiarem. Dyplomatycznym talentem odbiła spod krogulczych łap część Pomorza. Dla chłopów w niedoli świeciła jak jasna i święta zorza. Jadwiga klękała, co dzień do pacierza, gdyż wiedziała, że tylko z Bogiem trafi, dokąd zmierza. Chojna była dla każdego, kto ją o jałmużnę prosił, wysłuchała każdego, kto o rozmowę ją prosił. Życie bogobojne i dworskie prowadziła. Smutno ludziom dziś i wtedy, że tak krótko żyła. Po śmierci Akademii klejnoty ofiarowała, gdyż przez całe życie szacunek do nauki miała. /Maksymilian Korczyk kl. III C/ 06.12.2009
poniedziałek, 23 styczeń 2012 09:25
Dział: Młodzi poeci
Czytaj dalej... 0